Als je dan de kans krijgt om de route te rijden die Napoleon ook gegaan is. Maar natuurlijk ga ik die tegengesteld. Ik ben niet zo’n meeloper.
Ja, dat wist jij niet he, dat Napoleon in 1815 al op zijn navigatie keek en tot zijn verrassing zag dat deze route er was.
Na zijn nederlaag in 1814 is Napoleon verbannen naar het Italiaanse eilandje Elba. Koning Lodewijk XVIII zit op de Franse troon, maar het volk en het leger missen hun keizer. Napoleon krijgt het voor elkaar om in de nacht met 1000 trouwe soldaten met een paar schepen richting het vaste land te varen. We hebben het dan over 26 februari 1815.
Omdat ie de koninklijke troepen in Marseille wil vermijden, kiest hij een onverwachte route. Via Grasse, Castellane, Sisteron en Gap (Vandaar dat we tegenwoordig zeggen, hij is een goede gap…of komt dat daar niet van? Onzin van mij weer). Dan komt hij op 7 maart 1815 in het dorpje Laffrey toch een koninklijk regiment tegen. Probleem voor Napoleon? Nee hoor, want hij doet het enige logisch wat je maar kunt bedenken. Hij stapt naar voren opent zijn jas en zegt:”Soldaten, als er onder jullie iemand is die zijn Keizer wil doden, hier ben ik!”
De soldaten twijfelen geen seconde, gooien hun wapens neer en juichen: “Vive l’Empereur!” En dit gebeurt keer op keer. Iedereen loopt over naar Napoleon
Op 20 maart 1815 komt hij in Parijs aan zonder dat er een schot gelost is. Lodewijk XVIII is dan natuurlijk al gevlogen. Napoleon is weer opnieuw keizer.
Maar dat pikken de omliggende landen niet want die hebben genoeg ellende met die gap gehad. Dus er komt een coalitie van Groot Britannie, Pruisen (voormalig Duitsland), Oostenrijk en Rusland. Die sturen allemaal enorme legers naar de grenzen van Frankrijk.
Napoleon weet dat ie snel moet zijn, want als al die gappies zich verenigen dan wordt het echt lastig. Dus hij valt aan. De Duke of Wellington en zijn leger leveren een bloedige slag. Maar de britten zijn aan de verliezende hand (Dat ze dat maar lang mogen volhouden met hun Football is coming home). Dan op het beslissende moment komt het Pruisische leger. En dan breekt de garde van Napoleon. En effe, die gasten hebben tot dan toe never nooit nie, 1 slag verloren. Soldaten in paniek en slaan op de vlucht.
Napoleon verliest, waar? Bij Waterloo. Oja, dat wisten jullie wel. Op 22 juni 1815 moet Napoleon weer van de troon af. En nu wordt hij naar St. Helena gestuurd. Iets verder weg en wat lastiger om te ontsnappen.
En nog even over de vermeende heldenrol van Willem I van Oranje. Dat is een mythe. Het gappie was 22 jaar oud, was onervaren en onbezonnen. Het 6e Bataljon van het King’s German Legion heeft hij om zeep geholpen om uit hun carre-formatie te laten komen. Daardoor waren ze kwetsbaar en werden ze afgeslacht. Willempje werd ook wel “Slender Billy” of “The young frog” genoemd door de Engelsen. Maar ja, we hadden iemand nodig om Belgie en Nederland te verenigen, en hij was daar uitstekend geschikt voor. Hij had gevochten en hij was geraakt door een kogel. Zielig, laten we die dan maar op de troon zetten.
Zo zie je maar, de winnaar schrijft de geschiedenis. Ook al klopt er geen kloote van.
Napoleon ging 5 mei 1821 van ons heen. 51 jaar oud. Een van de meest omstreden helden uit de geschiedenis. Want het was een dictator, maar we hebben heel veel goed dingen aan hem te danken. Daar heeft Frankrijk een handje van, Philippe Petain was ook al zo. Maar lieve leesbuis kindertjes, dat is misschien een les voor later.
Nog een saillant detail: Napoleon was ook beschermer van de Rijnbond (vind ik leuk natuurlijk omdat mijn naam er in zit) Een zootje van 16 Duitse staten. Militair werden ze dus onder voorwaarden beschermd door Napoleon. Bij de oprichting waren 13 staatjes betrokken. Waaronder nummer 13: von der Leyen. Heee, waar ken ik die naam van eigenlijk? Volgens mij is dat een merk van een haarlak of zo.