Een onderwerp wat me al langer bezig houdt is voeding. Goh, dat had je nog niet gemerkt denk ik. Maar vooral één bepaalde vitamine heeft al een tijd mijn aandacht getrokken: Vitamine C.
Laat ik met de wetenschappers en nobelprijswinnaar beginnen.
- Linus Pauling (Nobelprijs 1954 en 1962, dus heel dom zal ie niet geweest zijn)
- Thomas Levy
- Irwin Stone
Meestal heb ik het niet op wetenschappers, maar als ze het met mij eens zijn, dan wordt het een ander verhaal natuurlijk. hmmmmm. Of misschien ben ik het met hun eens. Dat is ook zo omdat ik het in de praktijk zelf heb getest en ik voel dat inderdaad.
De mens en Vitamine C
Mensen, een paar aapsoorten, chinchilla’s en cavia’s maken in hun lichaam geen vitamine C aan. Goh , doet de rest dat dan wel zou je vraag kunnen zijn. Antwoord: “JA”.
Wat vitamine C in een lichaam doet is het ontstekings nivo flink omlaag brengen. Daarmee verhelpt het een heleboel pijntjes. Het maakt de fascia soepeler en minder stijf. En dat voel je ook in je lichaam. De werking van vitamine C als elektronendonor in relatie tot oxidanten (vrije radicalen) is precies de kern van waarom dit molecuul zo krachtig is voor je weefsels, fascia en bloedvaten. Vitamine C is een ANTI-oxidant. Oxidanten zijn verouderende stoffen in je lichaam en die willen we asap neutraliseren.
Dieren doen dat door vitamine C zelf aan te maken in hun lever. En als dieren ziek worden, blijkt de productie van vitamine C flink opgeschroefd te worden. Dan worden ze sneller beter.
Maar mensen maken dat niet zelf aan. Mensen moeten het van een externe bron hebben. In de menselijke evolutie is een genmutatie geweest die dat vermogen heeft uitgeschakeld. Dat maakte dat een enzym L-gulonolactone oxidase, wat de vitamine C maakte, niet meer werd aangemaakt.
Ik hoor het je zeggen:”Dat zal de evolutie dan wel niet voor niets hebben gedaan.” Daar denk ik dan 180 graden anders over. Maar dat gaat hier even te ver om dat ook in de discussie mee te nemen.
Hoeveel Vitamine C dan?
Als we naar het dierenrijk kijken, dan zien we dat die per kilo lichaamsgewicht ongeveer 150-200mg aan maken. En als we een volwassen geit nemen, die ook ongeveer 70 kilo weegt, vergelijkbaar in gewicht met mensen, dan is dat 13 tot 14 gram vitamine C per dag. (En mijn jaar 1967 is het chinese jaar van de geit, en ik kan idd heel goed mekkeren…weer es off topic, sorry)
De WHO zegt dat 70mg per dag genoeg is. Klopt, dat is net afdoende om scheurbuik te voorkomen. Nee, dat is nou es geen cynisch grapje van me, dat is de waarheid, de keiharde data.
Dus als wij dat uitschakelen van dat gen teniet willen doen, moeten wij ook 10-15 gram vitamine C nemen.
Mijn eigen empirische ervaring
Na dat ik een paar podcasts beluisterd had, met AI gekletst en onderzoeken had gelezen hierover wilde ik de proef op de som nemen.
Er kwam een verkoudheidsgolf aan op mijn werk. En ik voelde dat mijn immuunsysteem seintjes begon te geven van bezwijken. En dat voel ik nu eenmaal. Mijn interoceptief vermogen is buitengewoon goed ontwikkeld.
Interoceptie: Dit is de neurologische en wetenschappelijke term. Het is het vermogen van je zenuwstelsel om de interne signalen en toestanden van je eigen lichaam waar te nemen (zoals hartslag, spierspanning, honger, pijn, temperatuur en de diepe signalen van je organen en fascia). Mensen bij wie dit sterk ontwikkeld is, voelen heel feilloos aan wat er intern fysiek gebeurt.
Dus ik besloot om om het uur een hele gram vitamine C te nemen. Of als ik het vergat in twee uur 2 gram. Dus verdeeld over de dag zo’n 14 gram. Verdeeld omdat dan de vitamine C spiegel in het bloed hoog blijft. Want in één keer slikken heeft geen zin, dat plas je uit. En je kan aan de diarree raken. Gevolg: ik ben niet verkouden geworden.
Ik heb dat geintje een volgende keer herhaald toen ik bijna te laat was en al verkouden begon te worden. Gevolg: niet verkouden geworden.
Ik dacht laat ik es een tolerantietest doen. Dat is een protocol om de lichaamscellen te verzadigen met vitamine C tot zo ver dat je er diarree van krijgt. Ik heb in 1 uur 50 gram vitamine C moeten slikken, met water natuurlijk. En toen moest ik naar de WC. Dat was de bedoeling ook. De meeste mensen gaan al eerder dan 50 gram naar de WC. En ik wil even aantekenen dat dit een slecht teken is voor mij. Ik kom gewoon veel vitamine C tekort. Daarom ligt mijn tolerantie zo hoog. Bij veel mensen is dat 20 gram in een uur.
Maar waarom vertel ik dit? Omdat ik me de volgende dag echt heel goed en soepel in mijn vel voelde. Omdat mijn spieren en fascia veel soepeler waren. Kleine onstekingkjes en pijntjes waren weg. Ik heb dat hele experiment herhaald een tijd later en weer hetzelfde gevoel.
Enkel verzwikt
Even een waargebeurde anecdote:
Irwin Stone was een briljant biochemicus en de mentor van Linus Pauling. Op een dag in de jaren zestig kreeg hij te maken met een enorm heftig auto-ongeluk. Zijn auto werd in de flank gegrepen door een vrachtwagen, en hij belandde zwaargewond in het ziekenhuis met ernstige kneuzingen, inwendig letsel en een totaal ontwricht systeem.
In plaats van af te wachten wat de artsen zouden doen, wist hij als geen ander hoe de biochemie van zoogdieren werkt. Hij redeneerde: een dier dat in shock raakt of zwaar gewond raakt, spuit direct tientallen grammen vitamine C vanuit de lever de bloedbaan in. Omdat mensen dat zelf niet meer kunnen door ons defecte GULO-gen, moest hij dat zelf oplossen.
Hij eiste dat zijn vrouw onmiddellijk massale doses natriumascorbaat naar het ziekenhuis bracht. Ze gaven hem direct tientallen grammen per dag (op geleide van zijn darmtolerantie).
Het medische personeel verklaarde hem voor gek en voorspelde dat hij er maanden over zou doen om te revalideren of er permanent aan onder zou doorgaan. Maar het resultaat was verbluffend: de ontstekingsstorm werd direct geblust, zijn weefsel en bindweefsel herstelden in een krankzinnig tempo, en binnen de kortste keren stond hij weer op zijn benen en kon hij het ziekenhuis verlaten.
Dat ongeluk en dat directe herstel bewezen voor hem (en later voor Linus Pauling) dat de officiële dagelijkse aanbevolen hoeveelheid vitamine C een lachertje is; het houdt je net levend tegen scheurbuik, maar het geeft je lichaam nooit de elektronendonoren die het nodig heeft om bij zware stress of trauma op volle kracht te helen.
En ik was aan het klauteren geweest op rotsen, op weg naar een strandje om te badderen. En ik waagde een sprong, die ik achteraf niet had moeten wagen. Ik ben erg behendig en lenig, maar niet onfeilbaar en soms kennelijk te arrogant. Ik sprong, mijn linker enkel klapte dubbel naar binnen door de helling waar ik op landde. En de pijn was onmiddelijk. Het duizelde me en ik moest even gaan zitten. Ik heb mijn stemgeluid gebruikt om de ergste pijn er uit te schreeuwen en grommen. Dat hielp. En ik moest nu nog 1 hele kilometer klauteren en klimmen terug naar mijn auto. Maar ik moest wel, geen keuze. De pijn verbijtend en de steeds stijver wordende enkel…pfoeh. Ik had beter…achteraf gelul natuurlijk.
De volgende dag kwam het hele vitamine C verhaal weer in mijn geheugen. Dus ik ben direct begonnen met 10-20 gram vitamine C verspreid over de dag in te nemen. En warempel, het ging beter na 36 uur alweer. We zijn nu 72 uur verder op het moment van schrijven. Ik kan weer lopen, niet snel, maar ik had niet verwacht dat ik zo snel al verlichting zou ervaren. Ik ga nog geen rotsen klauteren, maar de 100 meter zou Usian Bolt het echt afleggen tegen mij…oke, ik drijf ietsje over.
Toen ik 16 was heb ik mijn enkel ook es verzwikt, dat duurde aanzienlijk langer. Ik weet dus hoe dat voelt uit wederom ervaring.
Zoveel meer te zeggen
Over vitamine C en waarom, en hoe het komt, en wat ik daar allemaal van denk. Voor mij is het bewijs overtuigend geleverd.
Mocht je nu denken, he, ik ga toch es proberen. Koop dan de gebufferde niet zure vitamine C.
Ik denk serieus dat het je helpt om met minder pijntjes de 100 jaar te bereiken. Dat is wel mijn plan in ieder geval. Zo veel meer wat ik er over kan zeggen, maar serieus, dat zal je me face to face/voice to voice moeten vragen. Er is te veel wat convergeert naar de waarheid achter vitamine C. Onder andere ook dat het erg goedkoop is, het is E301, natriumascorbaat, volkomen onschuldig. En de farmaceutische industrie kan er niet aan verdienen. Maar dat gaan ze jou niet aan je neus hangen.