Deze post is niet voor iedereen. Als je wilt lees je hem, maar hij is vooral voor Donald en Mariela.
Soms rijd ik hier langs gebouwen. En dan wil ik daar even naar binnen lopen. Want dat deden wij ook op de landhuizen op Curaçao. De beelden en fantasieën die dan altijd opkomen. Om het op te knappen in zijn oorspronkelijke staat. Wat zou dat mooi zijn.
Ik zit net te googlen en deze dingen zijn te koop:
Rode kantonhuisjes te koop
Dus ik reed nu weer langs zo’n huis. Meestal kan ik niet naar binnen. Ofwel, er staat hier echt vaak een hek omheen. Maar deze trok mij toch te veel. Dus ik heb een gat in het hek gezocht en heb er ook wat gefantaseerd. En natuurlijk foto’s genomen.
Je weet hoe dat gaat, graffity all over.
Wij namen ook vaak van die foto’s die het raam uitkeken.
Echt, net als overal, wordt dat dan als dumpplaats gebruikt.
