Moet me toch van het hart geloof ik. Hoewel ik wel geloof en er van overtuigd ben dat dat kan, leven van prana, wil ik toch wat behoorlijk kritische kanttekeningen maken.
Als eerste wil ik zeggen dat ik meerdere mensen ken en heb gekend die dit werkelijk deden. Daarvan zijn natuurlijk in de media altijd verhalen te vinden die te sceptisch zijn. Net zoals de stichting scepsis. Als je alternatief therapeut bent en je vakgebied wordt niet door de stichting scepsis afgebrand, dan stel je niks voor, dan tel je niet mee. Dat is de meetlat. Dat die gasten niet vanzelf sterven door hun eigen zuurheid is een wonder. (oh…excuus…rant modus off).
Die mensen die werkelijk op prana leefden die ik ben tegengekomen waren prachtige mensen. Zuiver en spiritueel gevorderde mensen. Maar het blijven mensen met hun eignaardigheden (zoals zelfs ik die heb haha).
Ik wil even in herinnering halen:
Theresa Neumann (1898-1962)
Giri Bala (Autobiografie van een Yogi)
Michael Werner (Am Anfang war das Licht)
Rüdiger Dahlke (Am Anfang war das Licht)
Daarnaast ben ik zeker 4 mensen tegen gekomen in mijn leven die dit werkelijk deden. Uitgebreid heb ik met ze kennis mogen maken. En in mijn opinie, hadden ze niet stiekum een doos chocolade of andere etenswaren onder hun bed liggen.
Dus “Yes, we can”.
Giri Bala en Yogananda
Ego’s en Wannabe’s
Wat er dan gebeurt is dat er mensen op af komen die dat ook willen. En ze hebben niet door dat hun ego hun parten speelt. Er zijn er zelfs die zo ver gaan dat ze dood gaan. Omdat ze niet kunnen inzien dat hun ego nog te groot is. Een spiritueel ego zal dat nooit willen zien.
Het is alleen mogelijk als er genoeg licht van de ziel door het lichaam heen kan stromen. Dan kan dat licht van de ziel het lichaam voeden. Zonder af te vallen. Zonder krachtverlies. Dus geen eten EN geen drinken.
En prima als je niet in de ziel gelooft, niet mijn probleem. Dat heeft niks met geloof te maken overigens, gewoon met het ontkennen wat er is. Het is niet zweverig om in de ziel te geloven. Het is een gebrek aan realiteitszin als je de werkelijkheid van de ziel niet erkent. Dan sta je los van de werkelijkheid, DAN zweef je.
Het Prana Proces
Na een aantal jaren experimenteren. En daarbij opgeteld mijn uitgebreide voedings experimenten trek ik een aantal conclusies.
Als je 7 dagen of meer kunt leven zonder eten EN drinken, geen gewicht of kracht verliest…dan kun je stellen dat iemand op prana kan leven.
Als je 7 dagen of langer zonder eten kunt, maar nog wel drinkt, zit je waarschijnlijk in ketose. Je lichaam gebruikt vet als brandstof. Het kan zijn dat je een zeer zuinig systeem hebt gebouwd door de jaren. Maar dat is geen prana. Je lichaam is simpelweg overgeschakeld van koolhydraten en suikers als brandstof naar vet.
Dat is overigens een veel schonere en gezondere toestand dan de koolhydraat verbranding. Je voelt je erg goed en erg helder. (Dat zijn kenmerken die in de prana workshop worden aangehaald als bewijs dat je op prana zit, ik bestrijd dat ten zeerste).
Mocht je twijfelen of het niet met me eens zijn, dan raad ik je aan goed onderzoek te doen naar het vet dieet of ketonisch dieet.
Het vet dieet heeft een aantal bijzonder positieve gevolgen voor je systeem. Veel minder micro ontstekingen en vrijwel geen welvaartsziektes, vrijwel alle pijntjes ebben weg. Enzovoort. Hetzelfde als leven op prana. Alleen dat gaat nog verder.
Tekorten
Zolang je niet op 100% prana zit en je eet en drinkt toch niet. Dan bouw je tekorten op. Je schaadt je eigen lichaam. En in plaats van dat je je leven verlengd, verkort je het en vergroot je je lijden, je fysiek lijden.
Aan de andere kant is het een proces wat nu eenmaal tot gevolg heeft dat er tijdelijke tekorten zijn. Paradox!! Maar met wijsheid (die ik zelf ook niet heb), kun je wel stapjes maken. Steeds als je een poging doet, en je stopt weer, zorg er dan voor dat er goede kwaliteit naar binnen wordt geschoven. (Nou ja, schuiven doe je niet met eten).
En om het nog paradoxaler te maken. Juist door minder te eten of zuiverder, zullen er emoties en overtuigingen naar boven komen. Die wil je onbewust niet zien en voelen en dan ga je eten. En wat eet je dan? Troep. Een emotioneel copingsmechanisme of somatische regulatie, nog anders gezegd: een psychologische homeostase.
Je zoekt onbewust naar een evenwicht wat je kent. Ook al is dat een zieke toestand. Dat wat je kent zal je proberen te herstellen. Bewust schoner gaan eten, leidt ertoe dat je onbewust cravings krijgt naar slechtere voeding. Om je oude evenwicht te herstellen.
Tot de dag dat het zo helder is en je genoeg geleden hebt. En dan stop je ermee. Maar zo gaat het nu eenmaal.
Mijn punt in deze
Te veel mensen willen op prana leven door hun ego. En ik zeg dat omdat ik het om me heen te veel heb gezien. Ze zeggen dat ze zich goed voelen maar ze zien er niet uit. Ze zeggen dat ze zich jonger voelen, maar hun huid is grijs en ze zijn te mager. Ik hoor een zekere “guru” nog zeggen dat ie vondt dat ie er jonger uit zag en dat anderen dat ook zeiden en dat ie er als 40-er uit zag. Wat ik zag was iemand van duidelijk dik in de 60 die zichzelf voor de gek hield. Maar ja, wat je gelooft…
En ik was/ben zelf net zo.
Het proces aangaan moedig ik alleen maar aan, het maakt dat je groeit. Jezelf beter leert kennen. Maar lach er om. Maak er een spel van. Je zal zien dat vorderingen toch wel komen. Al is het niet zo snel als je ego dat wil. Dat is natuurlijk raar, want jij bent toch al zo veel verder dan anderen. (Oh, dat was sarcarstisch, sorry)