Wat is dat toch met mij en alcohol? En waarom speelt dat vaak tussen 16:00 en 18:00 op? En niet alleen dat, ik heb ook een energetische dip. En ik geloof er niks van dat dat een suikerdip is, want ook als ik de hele dag niet eet, heb ik dat. En dan heb ik niet de hele dag een suikerdip, maar juist dan, tussen 16:00 en 18:00 heb ik het moeilijk.
En wat me ook opvalt is dat ik er dan niet graag wil zijn, ik wil weg. Ik wil in een onbewuste staat verkeren. En wat helpt me beter om dat te doen dan mijn grote vriend alcohol. Een smakelijk Latrappe quadrupeltje of een tripel Karmeliet.
Zeg nou eerlijk…
Wat is dat toch?
En de negatieve effecten zijn zo voelbaar. Mijn rusthartslag ‘s nachts is 5 slagen hoger (50 ipv 45), mijn Heart Rate Variability (HRV) knettert omlaag. (van in de 70 naar in de 40). Ik heb een vage hoofdpijn, ik val in slaap een uur na een biertje, ik word moe. De volgende dag heb ik een slechtere hardloop sessie. Mijn huid word droog. Zei ik in mijn vorige blog dat Ursula heel dom was? Nou, ik kan er ook wat van hoor. Hoe dom kan je zijn…of hoe menselijk ben ik?
En waarom doe ik dat dan?
Mijn Theorie
Soms ga ik gewoon tegen AI aan kletsen. En niet zozeer omdat die mij de oplossing laat zien. Maar om te zien wat er in mij naar boven komt, wat ik zeg en welke woorden gebruik ik? AI luistert onbevooroordeeld en met 0,0 emotie. En dat helpt dat ik mezelf hoor kletsen/typen.
Het viel me dus op dat het altijd tussen 16:00 en 18:00 is. Ik dacht aan de orgaanklok, de gecorrigeerde dan voor Nederland. Dan is 16:41 – 18:41 de … hee, dat is nou opvallend, dat is de blaas. En schreef ik daar een paar blogs geleden nou iets over? Hmmm, interesting….
De blaas gaat over water, over emoties opslaan en die moeten afgevoerd worden door de nieren. Dat orgaan komt er na. Dat is het orgaan waar angst wordt opgeslagen. Maar ik ben geen angstig iemand dus, dat heb ik…zeker weten…? Nee, als ik angst heb, bullebak ik er over heen. En niet een heel klein beetje, echt grensoverschrijdend, vernietigend. Dat doe ik om mijn angst niet te hoeven voelen.
Gezelli
…mijn vader kwam thuis tussen 17:00 en 18:00 omdat we dan “gezellig” gingen eten. Nah, “gezellig”?
Dawwas dusnie gezelli, eg nie. De adrenaline en stress was te snijden. Ik haatte het als hij thuis kwam, want ik was bang dat er weer wat zou gebeuren. En dat ging er regelmatig niet zachtzinnig aan toe. Ik was bang! Ik wilde er niet zijn.
Ik absorbeerde de spanning in mijn wateren, zoals mijn naam “Rijn” dat betaamt. En ‘s nachts plaste ik het er in mijn slaap uit.
En mijn cel geheugen weet dat nog, ik was het vergeten. Het lichaam vergeet niet, wij wel. Wij drukken dingen weg, maar het lichaam slaat het op. Het resulteert in vreemd en onverklaarbaar gedrag. En ik ben helemaal geen voorstander van het graven in je verleden. Maar op een dag schiet het je gewoon te binnen, en dan weet je genoeg. En nu ik het vertel, lijkt het alsof ik wel zat te graven. Nee, ik zat buiten in de zon gewoon wat tegen AI te kletsen en “poef”, het viel ineens binnen.
En is het nou opgelost? Nee, ik denk dat ik maar een Quadrupeltje ga pakken…grapje.
Niet te versmaden
Ik denk overigens dat je dat pas ziet als je er vrij ontspannen ook een grapje over kan maken, dan is er al een heel groot deel van de lading af. Dus neem me niet te serieus hier…trouwens nooit niet graag.