18 oktober 2026

Vandaag gaat mijn 60e levensjaar in. Oke ik word 59, dat klinkt wat vriendelijker, maar toch. Laat ik er maar aan wennen dat de tijd gewoon verder gaat. Maar ik ga je laten zien waar ik ben.

Sardinië en waar ik ben vandaag
Sardinië en waar ik ben vandaag

Uitzicht uit mijn auto
Uitzicht uit mijn auto

Dat is op zich nog niet spectaculair natuurlijk, maar wacht maar even.

Bovenop de klif
Bovenop de klif

Dit wordt het als ik bovenop het randje van de klif ga staan. Dat is redelijk diep en stijl naar beneden over rotsen. En als je dan dat water ziet, dan zou je je voor kunnen stellen wat ik in mijn hoofd haal.

Nog een vanaf de klif
Nog een vanaf de klif

Ja, nog effe en ik ben beneden natuurlijk.

Beneden bij mijn bad
Beneden bij mijn bad

Na een afdaling, waar ik af en toe best even moest zoeken welke weg het veiligst was. Ben ik op mijn five finger shoes, variant “Spider” naar beneden geklauterd. En nu snap ik ook waarom die dingen “Spider” heten. De grip is fantastisch en ze zitten super soepel aan mijn voeten. Goed voet contact met de grond. Vrijwel niemand die me ziet. En ik ben heerlijk alleen hier. Dat was ik boven ook al eigenlijk, maar dit is nog mooier.

Kijk omhoog
Kijk omhoog

Als ik omhoog kijk, dan zie ik waar ik vandaan kom. Ik vind het prachtig. En ik heb natuurlijk een wandelpad naar beneden genomen en ik laat jullie deze foto zien. Dat staat heel stoer namelijk. Alleen, er is geen wandelpad. Het moest echt zo.

Het grotere bad
Het grotere bad

Uiteraard moet er een zwem examen worden afgelegd om te kijken of ik uit het kikkerbadje mag. Dus ik zoek een iets groter bad op.

Uitzicht vanuit het grote bad
Uitzicht vanuit het grote bad

In dat grote bad, waar ik mijn zwembandjes af mag denk ik:”Hoe zou het zijn om een 10 meter verderop te gaan zwemmen?” Maar de zee geeft antwoord:”Doe maar niet, je kent mijn kracht niet.” En zoals iedereen van mij gewend is, luister ik braaf. Even serieus, als je gewoon alleen al een deining van het water vanuit die opening op je af ziet komen, en met hoeveel kracht je dat achteruit in het grotere bad drukt. 10 meter verderop ben ik kansloos. Echt helemaal kansloos. Als die golf het in zijn bolle hoofd haalt om wat stevig te zijn, dan schuur ik over de scherpe rotsen. Of ik word er tegenaan gekwakt. Mweh, doe maar niet.

Tijd om weer naar boven te klimmen. Ik ga vanmiddag aan de andere kant van de klif kijken.

En later zal ik de sunset en sunrise hier ook posten. Want beiden kan ik heel goed zien. Dit is nl het hoogste punt in de omgeving. Echt, wat een uitzicht!!

Leave a Comment